Dżdżownicowate,
dżdżownice (Lumbricidae) –
rodzina skąposzczetów przystosowanych do życia w
glebie.
Obejmuje ponad 670 gatunków, w tym większość glebowych skąposzczetów.
Dżdżownicowate są jednym z ważniejszych czynników wpływających na
przewietrzanie i nawożenie gleby. Są hermafrodytami (
obojnakami), ale występuje u nich
zapłodnienie krzyżowe. Nieliczne rozmnażają się
partenogenetycznie.
Występowanie w Polsce
W Polsce stwierdzono występowanie 32 gatunków dżdżownicowatych
[3],
wśród których pospolitych i często spotykanych jest zaledwie około 10. W
większości środowisk strefy nizinnej kraju dominują przeważnie tylko
2–4 gatunki. Rozmieszczenie dżdżownic w glebie zależy przede wszystkim
od cech poszczególnych gatunków, a w pierwszym rzędzie od ich wymagań
pokarmowych. Niektóre odżywiają się na powierzchni i żyją w górnej
warstwie
gleby,
dalej będą one nazywane powierzchniowymi. Osobniki tych gatunków
posiadają wyraźne czerwone lub czerwono-fioletowe ubarwienie części
grzbietowej oraz spłaszczony tylny koniec ciała. Drugą grupę stanowią
gatunki typowo glebowe, które żyją w głębi ziemi, rzadko wychodzą na
powierzchnię i nie posiadają zabarwienia – będą dalej określane jako
glebowe albo glebożerne. Pośrednie miejsce zajmuje
dżdżownica ziemna (
Lumbricus terrestris) pospolicie nazywana rosówką – największy wśród pospolitych gatunków.
